De economische crisis: kansen benutten
Achtergrond
De wereldwijde crisis raakt alle gemeenten. Het bedrijfsleven, zeker de industrie en de logistieke sector, heeft het moeilijk. De werkloosheid neemt in rap tempo toe, waardoor ook de instroom van nieuwe klanten van de Wet Werk en Bijstand in de afgelopen tijd veelal gegroeid is. Dit betekent extra aandacht voor de vraag hoe deze mensen weer zo snel mogelijk aan het werk kunnen.
Nieuwe projecten in de woningbouw, maar ook investeringen in de zakelijke dienstverlening stagneren. Het vertrouwen bij consumenten, maar zeker tussen bedrijven onderling is onder de maat. Banken zijn uiterst kritisch bij kredietverlening. Terecht, maar die terughoudende opstelling betekent wel dat het herstel van bedrijvigheid niet bepaald gestimuleerd wordt.
De begroting komt in de komende periode onder forse druk te staan. Omdat op rijksniveau de komende jaren zal worden gestreefd naar een balans tussen inkomsten en uitgaven, zal ook onze gemeente met minder middelen prestaties moeten leveren.
Wat gaan we doen?
Laat de crisis niet passief over u heen komen, maar neem actief maatregelen om de gevolgen zoveel mogelijk in eigen hand te houden. De crisis brengt veel nadelen met zich mee, maar biedt ook kansen! Juist nu is het moment om bepaalde maatregelen te nemen die zijn blijven liggen of waar onvoldoende urgentie aan werd gegeven.
De komende tijd zullen ruimtelijke projecten versneld in uitvoering worden genomen. Hiermee wordt op korte termijn de (locale) economie gestimuleerd en tegelijkertijd worden duurzame investeringen gedaan in projecten die al gepland waren. De woningbouwproductie wordt door vele maatregelen in de hoogste stand gezet. De nieuwe woningen zorgen voor de hoogst noodzakelijke mobiliteit op de woningmarkt, zodat inwoners voldoende keus in sociale huurwoningen kan worden aangeboden Er wordt fors geïnvesteerd in verbetering van de bereikbaarheid van het openbaar vervoer.
Om de gemeentelijke begroting te ontlasten zullen andere ruimtelijke projecten voorlopig juist niet worden uitgevoerd. Een voorbeeld hiervan is het vernieuwen van het plein voor ons gemeentehuis. Het betreft hier een project dat weliswaar gewenst is, maar er moeten nu eenmaal keuzes worden gemaakt.
Het grotere aanbod op de arbeidsmarkt biedt de kans om bestaande vacatures te vervullen. Omdat veel medewerkers in de komende jaren met pensioen gaan, vallen er gaten in organisaties. Daarom zal een analyse moeten worden gemaakt van de opgaven die de gemeente de komende jaren te wachten staan en de capaciteit die nodig is om de ambities te verwezenlijken. Op basis daarvan kan, juist nu er zoveel aanbod is, worden gezocht naar goed personeel. Uit het grote aanbod kunnen de beste mensen worden geselecteerd en vervolgens dient er veel aandacht te worden besteed aan het binden en boeien van medewerkers. Overigens is het aan te raden hierbij wel degelijk kritisch te werk gegaan. Door na te gaan of en waar hetzelfde werk met minder mensen kan worden gedaan.
De gevolgen van de crisis heeft voor gemeenten uiteraard ook een financiële component. De begroting dient grondig te worden doorgelicht om te kijken waar nog middelen beschikbaar zijn. Die zijn immers nodig om de noodzakelijke investeringen te doen, maar ook om de verwachte dalende inkomsten op te vangen. Daarbij wordt niet uitgegaan van de kaasschaafmethode, maar zullen duidelijke keuzes moeten worden gemaakt. Elke gemeentelijke uitgavenpost zal tegen het licht van doelmatigheid moeten worden gehouden, waarbij de vraag is: heeft die uitgave een substantiële positieve relatie met een beoogd effect of niet? Zo kan er kritisch naar het subsidiebeleid worden gekeken. Aan de vanzelfsprekendheid waarmee sommige instellingen tot nu toe een subsidie ontvingen, moet een einde komen. Van de instellingen moet gevraagd worden duidelijker te verantwoorden waarom zij menen voor een bepaald bedrag in aanmerking te komen.
Deze maatregelen helpen om de financiële positie van gemeenten gezond te maken en te houden. Net als bij de andere maatregelen geldt ook hier dat de crisis enerzijds dwingt tot het nemen van drastische maatregelen, maar anderzijds ook ruimte biedt voor het nemen van maatregelen die al langer nodig waren, maar steeds werden uitgesteld.